Οταν μας συμβαίνει κάτι, καλό θα ήταν να καταλάβουμε το μάθημα που το συνοδεύει, αλλιώς και μάταια πονέσαμε και το φαινόμενο θα επαναληφθεί, προκειμένου να καταλάβουμε το μάθημα μας (κάποια στιγμή).  Ας μην έχουμε αυταπάτες, ότι «μπορα είναι θα περάσει», εκτός και αν μας αρέσει να έχουμε αυταπατές και να είμαστε στο δράμα και στο ρόλο του θύματος. Ο καθενας επιλέγει για τον εαυτό του και μόνο.

Δείτε την μεγαλύτερη εικόνα. Τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα καταλαβαίνει το «ταπεινό» μας μυαλό. H πραγματικότητα, όπως την βιώνει καθένας από μας, ανήκει στο μυαλό του, ωστόσο έχω διαπιστώσει, ότι, όταν αλλάξω την ερμηνεία των γεγονότων και το δω «από έξω» ένα ζήτημα, τότε μου φαίνεται πιο εύκολο να βρω και λύσεις.

Για να αφήσουμε πίσω μας μια κατάσταση, θα πρέπει να γειώσουμε πρώτα από την καρδιά (και όχι από το μυαλό) το μάθημα που την συνοδεύει.

Εμείς έχουμε συνειδητά ή ασυνείδητα φέρει τις μπόρες στη ζωή μας για να εξελιχθούμε. Κάθε πρόβλημα είναι μια ευκαιρία  για βελτίωση, κάθε δάκρυ είναι και μια συνειδητοποίηση. Κάθε γέλιο όμως είναι ένα βήμα πιο κοντά στον πυρήνα μας.